Mindset Πρωταθλητή VS Mindset Επιστήμης

Mindset Πρωταθλητή VS Mindset Επιστήμης
-Γιατί χρειάζονται και τα δύο. 

Προέρχομαι από τον χώρο της κολύμβησης. Έκανα πρωταθλητισμό για 12 χρόνια και είχα πολλές αγωνιστικές εμπειρίες με αποκορύφωμα το παγκόσμιο πρωτάθλημα. 

Αν αποκόμισα κάτι από όλο αυτό το ταξίδι είναι ο τρόπος σκέψης του πρωταθλητή. Όταν αγωνίζεται ένας αθλητής πιστεύει τυφλά σε κάτι..αβάσιμο! 

Έχει μία σκέψη: ότι είναι ο καλύτερος όλων και ότι θα νικήσει. 

Μπορεί να μην ισχύει απαραίτητα. 
Μπορεί να είναι άρρωστος, τραυματισμένος ή μπορεί ο αντίπαλος του να έχει προπονηθεί περισσότερο, να έχει καλύτερη επίδοση ρεκόρ, να νικάει πάντα στην έδρα του. 

Όλα αυτά δεν έχουν καμία σημασία για τον πρωταθλητή. 
Το μόνο που σκέφτεται και πιστεύει είναι ότι θα ΚΕΡΔΙΣΕΙ και δεν μπορεί κανένας να του κλονίσει αυτή την πεποίθηση. 

Αργότερα ξεκίνησα τις σπουδές μου και η επιστήμη με έμαθε να αμφισβητώ. Να μην παίρνω τίποτα σαν δεδομένο επειδή μου το είπε κάποιος. 

Να αμφιβάλλω για κάτι αν δεν αποδεικνύεται ξανά και ξανά στις επιστημονικές έρευνες.

Να μην αγκιστρώνομαι σε καμία ιδέα, σε καμία αυθεντία και πάντα να αναζητώ την αλήθεια πίσω από το φαίνεσθαι. 

Να είμαι λίγο πιο ταπεινός γιατί όσα περισσότερα μαθαίνω, τόσα περισσότερα ανακαλύπτω ότι δεν ξέρω. 

Τώρα.. Γιατί χρειάζονται και τα δύο; 

Για να πάρω μία απόφαση λειτουργεί ο επιστήμονας μέσα μου. Μόνο τότε μιλάμε για καλοζυγισμένη απόφαση. 

Απ’ τη στιγμή που θα την πάρω, λειτουργεί ο πρωταθλητής. Ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει. 

Άλλες φορές τα καταφέρνω..άλλες όχι. Πότε μου χρειάζεται ο ένας τρόπος σκέψης, πότε ο άλλος. Φαντάζομαι το ίδιο συμβαίνει και σε σένα..γι’ αυτό ήθελα να το μοιραστώ μαζί σου. 

υγ: φώτο από τα χρόνια πρωταθλητισμού